ERFGOED
Een kind. Zijn opa. De eindeloze velden van de Alentejo. Património is een terugkeer naar de kindertijd, waar fruit herinneringen wordt en zorgdragen erfgoed wordt. Het is jonge handen begeleiden bij het bewerken van de velden en hun de tedere manieren leren om voor het land te zorgen.
Património leeft opgeschort in de tijd, tussen de boomgaarden, de rivier en de tafel die je voor de lunch dekt.
Het is fruit snijden voor iemand anders dan jezelf.
Erfgoed is jezelf weerspiegeld zien in het gezicht van je kleinkind, terwijl je ziet hoe het de uitgestrektheid van de wereld aan zijn voeten in zich opneemt. Het is dezelfde wind die je eigen opa voelde, die nu zachtjes je gezicht streelt.
Património is een dag die uiteindelijk eindigt en plaatsmaakt voor een nieuwe dag die zich ontvouwt. ISTO. is Património.
